İlk göz ağrım, tek aşkım Yurtların en güzeli, Dostların, düşmanların Rüyalarını süsleyen Şehirlerin şahı, Gönlümün sultanı, Benim güzel İstanbul’um. Taşınla toprağınla Gözlerimde buram buram tütüyorsun. Dağ dağa kavuşmaz da Ben sana kavuşmanın Hayaliyle yaşıyorum. Hasretin içimde dinmeyen bir sızı, Ezan sesi kulağımda yankılanıyor. Boğazından esen rüzgâr Yüzümü okşuyor düşlerimde. Benim güzel İstanbul’um, Bedenim burada, ruhum orada; Seni kalbimde taşıyorum. Bıkmadan, usanmadan, Saat zaman gözetmeden Tarih kokan bütün sokaklarını, Mabetlerini, Sahillerini, Doğup büyüdüğüm mahallemi, Eminönü’nde teknede Ekmek arası balık yemeyi, Gemilerle Adalar’da gezmeyi, Ay ışığında denizlerde Yakamozları izlemeyi, Kız Kulesi’ne karşı Sessizce hayaller kurmayı, Çınar gölgelerinde Derin nefes almayı, Düşlüyorum, Anılarla yaşıyorum. Öyle hayaller kuruyorum ki Martılar gibi uçup Haliç’e konuyorum. Bir vapur düdüğü çalıyor içimde Uzakları yakın eden. İskelelerde bekleyen Ayrılıkları, kavuşmaları Yüreğimde taşıyorum. Ah benim güzel İstanbul’um, Bildiğim bilmediğim bütün sokaklarını Karış karış, adım adım Dolaşıyorum. Seninle yatıp seninle kalkıyor, Sana kavuşacağım anı İple çekerek yaşıyorum. Yeditepe üzerine kurulu Benim güzel İstanbul’um. Nihat Kurnaz