Uzun zamandır
Penceremin önünde değişmeyen
Kurulu bir düzenim var.
Eski bir sandalye,
ayağı topal bir masam,
Masamın üstünde eski bir albüm,
Senin için yazdığım şiirler...
Bir de senin yokluğunda bana yarenlik eden,
Kötü ama beni yalnız bırakmayan
Bir tütün tabakam var.
Duvardaki saat, ayrıldığın vakti;
takvim yaprağı ise; Seni en son gördüğüm günü gösteriyor.
İçimde bitmeyen bir ümit, bir his var;
Sanki çıkıp her an gelecekmişsin gibi.
Her nefeste adın düşer dilime,
Bıkmadan, usanmadan yolunu gözlerim.
Yıllar geçse de yerim değişmez.
Çünkü sevmek, beklemeyi gerektirir.
Ve ben sevmekten vazgeçmeyeceğim.
Sen gelene kadar burada olacağım...
Nihat Kurnaz